Aktualności

Jak działa system sygnalizacji pożarowej? Rola centrali SSP od wykrycia zagrożenia do alarmu

Jak działa system sygnalizacji pożarowej

System sygnalizacji pożarowej powinien możliwie szybko wykryć zagrożenie, przekazać informację do odpowiedzialnych osób i uruchomić działania przewidziane dla danego obiektu. Czujki, ręczne ostrzegacze pożarowe i sygnalizatory są jego najbardziej widocznymi elementami, ale o prawidłowym funkcjonowaniu instalacji decyduje ich współpraca z centralą SSP.

W tym poradniku wyjaśniamy, co dzieje się od chwili wykrycia dymu, wzrostu temperatury lub ręcznego zgłoszenia zagrożenia aż do uruchomienia alarmu. Pokazujemy również, z jakich grup urządzeń składa się system i jaką funkcję pełnią w nim rozwiązania Siemens Cerberus.

Czym jest system sygnalizacji pożarowej?

System sygnalizacji pożarowej, określany skrótem SSP, to zespół współpracujących urządzeń służących do wykrywania oznak pożaru, odbierania i analizowania sygnałów oraz informowania o zagrożeniu.

Podstawowym zadaniem instalacji jest możliwie wczesne rozpoznanie niebezpiecznego zdarzenia. Ma to znaczenie, ponieważ im szybciej personel otrzyma informację o zagrożeniu, tym wcześniej może rozpocząć działania przewidziane w procedurach bezpieczeństwa.

W typowym systemie sygnał może pochodzić między innymi z:

  • automatycznej czujki pożarowej;
  • ręcznego ostrzegacza pożarowego;
  • modułu monitorującego urządzenie współpracujące.

Informacja jest przekazywana do centrali SSP. Centrala identyfikuje rodzaj zdarzenia i uruchamia zaprogramowaną reakcję. W zależności od projektu może to oznaczać włączenie sygnalizatorów, wyświetlenie informacji dla obsługi lub przekazanie sygnału do innych instalacji przeciwpożarowych i technicznych.

Warto przy tym pamiętać, że potoczne określenie system sygnalizacji ppoż może odnosić się właśnie do SSP, ale instalacje przeciwpożarowe w budynku tworzą znacznie szerszą grupę rozwiązań. Obejmują również na przykład systemy oddymiania, urządzenia gaśnicze czy elementy sterujące zamknięciami przeciwpożarowymi.

Jak działa system sygnalizacji pożarowej krok po kroku?

Działanie SSP najlepiej wyjaśnić, śledząc drogę informacji: od urządzenia wykrywającego zagrożenie do centrali, a następnie od centrali do urządzeń alarmujących lub wykonawczych.

Jak działa system sygnalizacji pożarowej? Rola centrali SSP od wykrycia zagrożenia do alarmu

1. Wykrycie zjawiska pożarowego przez czujkę

Automatyczne czujki nadzorują określoną przestrzeń i reagują na zjawiska, które mogą towarzyszyć powstawaniu pożaru. W zależności od konstrukcji urządzenia może to być obecność dymu, wzrost temperatury albo połączenie kilku kryteriów.

Dobór rodzaju czujki powinien uwzględniać warunki panujące w pomieszczeniu. Innego rozwiązania może wymagać typowe biuro, a innego przestrzeń, w której podczas normalnej pracy pojawia się para, pył lub podwyższona temperatura.

W systemie Siemens Cerberus FIT można zastosować między innymi:

Zastosowanie różnych typów czujek pozwala dopasować sposób detekcji do charakteru zabezpieczanego pomieszczenia. Nie chodzi wyłącznie o jak najszybszą reakcję, lecz także o ograniczenie ryzyka alarmów powodowanych przez normalne warunki eksploatacyjne.

2. Ręczne zgłoszenie zagrożenia

Pożar może zostać zauważony przez człowieka, zanim jego oznaki osiągną poziom potrzebny do automatycznego zadziałania czujki. W takiej sytuacji alarm można zgłosić za pomocą ręcznego ostrzegacza pożarowego, czyli ROP.

Po uruchomieniu urządzenie wysyła sygnał do centrali SSP. Ręczne ostrzegacze montuje się w miejscach wskazanych w projekcie, tak aby były widoczne i dostępne na drogach komunikacji oraz ewakuacji.

Przykładem urządzenia przeznaczonego do ręcznego wywołania alarmu jest Siemens FDM221. Jego zadaniem jest umożliwienie użytkownikowi obiektu szybkiego przekazania informacji o zauważonym zagrożeniu.

Czujka i ROP pełnią zatem podobną funkcję wejściową, ale inicjują alarm w inny sposób. Czujka robi to automatycznie, natomiast ręczny ostrzegacz wymaga działania człowieka.

3. Przekazanie sygnału do centrali SSP

Po wykryciu zjawiska pożarowego lub uruchomieniu ROP informacja trafia linią dozorową do centrali. W systemie adresowalnym centrala może rozpoznać, które urządzenie przesłało sygnał, co ułatwia ustalenie miejsca zdarzenia.

Ma to duże znaczenie szczególnie w rozbudowanych obiektach. Ogólna informacja o alarmie nie wystarcza, jeżeli personel musi szybko określić, której części budynku dotyczy zagrożenie.

Centrala prezentuje dane w sposób umożliwiający obsłudze ocenę sytuacji zgodnie z konfiguracją systemu. Informacja może wskazywać między innymi określony obszar, linię, strefę lub urządzenie.

4. Analiza zdarzenia przez centralę

Odebranie sygnału nie kończy działania instalacji. Centrala SSP analizuje informację i klasyfikuje stan systemu zgodnie z jego konfiguracją.

System może informować nie tylko o alarmie pożarowym, ale również o uszkodzeniu, przerwie, zwarciu, odłączeniu urządzenia lub innym stanie wymagającym uwagi obsługi. Dzięki temu instalacja może być nadzorowana także wtedy, gdy nie występuje zagrożenie pożarowe.

Sposób reakcji centrali zależy od projektu, ustawień oraz scenariusza obowiązującego w danym obiekcie. Nie każda instalacja działa identycznie i nie każda reakcja jest uruchamiana natychmiast po pojedynczym sygnale. W określonych obiektach mogą być stosowane procedury weryfikacji lub zależności pomiędzy sygnałami z różnych urządzeń.

5. Uruchomienie alarmowania

Jeżeli warunki przewidziane w konfiguracji zostaną spełnione, centrala może uruchomić sygnalizatory akustyczne lub optyczno-akustyczne.

Ich zadaniem jest przekazanie osobom znajdującym się w budynku czytelnej informacji o zagrożeniu. Rodzaj, liczba i rozmieszczenie sygnalizatorów powinny wynikać z projektu oraz warunków panujących w obiekcie.

W ramach rozwiązań Siemens dostępne są między innymi:

Sygnalizacja optyczna może uzupełniać sygnał dźwiękowy w miejscach o wysokim poziomie hałasu lub tam, gdzie wymagane jest zastosowanie dodatkowej formy alarmowania.

6. Przekazanie sygnałów do innych urządzeń

SSP nie musi działać jako całkowicie odizolowana instalacja. Zależnie od projektu centrala może przekazywać informacje do urządzeń i systemów współpracujących.

Do realizowania takich połączeń służą między innymi moduły wejść i wyjść. Przykładem jest Siemens FDCIO361, który może uczestniczyć w monitorowaniu sygnałów oraz wykonywaniu sterowań przewidzianych w projekcie.

Odpowiednio skonfigurowany system może współpracować między innymi z elementami:

  • oddymiania;
  • wentylacji;
  • kontroli dostępu;
  • zamknięć przeciwpożarowych;
  • transportu pionowego;
  • innych instalacji technicznych i przeciwpożarowych.

Zakres integracji zawsze powinien wynikać z dokumentacji projektowej i scenariusza pożarowego. Sam fakt zastosowania centrali lub modułu nie oznacza, że wszystkie wymienione funkcje zostaną automatycznie zrealizowane.

Centrala SSP – mózg systemu sygnalizacji pożarowej

Czujki są odpowiedzialne za obserwowanie chronionej przestrzeni, ale to centrala koordynuje działanie całej instalacji. Odbiera dane, identyfikuje źródło sygnału, prezentuje informacje i uruchamia przypisane reakcje.

Do podstawowych zadań centrali należą:

  • odbieranie informacji z czujek, ROP i modułów;
  • wskazywanie miejsca i rodzaju zdarzenia;
  • rozróżnianie alarmów oraz stanów technicznych;
  • nadzorowanie ciągłości działania instalacji;
  • sterowanie sygnalizatorami;
  • przekazywanie poleceń do urządzeń współpracujących;
  • rejestrowanie zdarzeń;
  • umożliwienie obsłudze kontroli i obsługi systemu.

Właśnie dlatego wybór centrali nie powinien być rozpatrywany w oderwaniu od pozostałych urządzeń. Musi ona obsłużyć wymagany zakres instalacji, przewidziane funkcje, liczbę elementów oraz sposób współpracy z innymi systemami.

Jak działa system sygnalizacji pożarowej? Rola centrali SSP od wykrycia zagrożenia do alarmu

Centrale Siemens Cerberus FC361 i FC362

Rodzina Siemens Cerberus FIT obejmuje centrale przeznaczone do obsługi instalacji sygnalizacji pożarowej. Modele FC361 oraz FC362 stanowią centralny punkt komunikacji pomiędzy urządzeniami wykrywającymi zagrożenie a elementami alarmującymi i współpracującymi.

Z punktu widzenia użytkownika ważna jest możliwość odczytania informacji o stanie systemu z panelu centrali. Z punktu widzenia projektanta i instalatora znaczenie mają również dostępne możliwości konfiguracji, obsługiwane elementy oraz sposób rozbudowy instalacji.

Dobór konkretnego modelu powinien zostać poprzedzony analizą obiektu. Należy uwzględnić między innymi liczbę urządzeń, strukturę linii dozorowych, wymagane sterowania oraz możliwą przyszłą rozbudowę systemu.

Z czego składa się system sygnalizacji ppoż?

Elementy SSP można podzielić według roli, jaką pełnią w przepływie informacji.

Urządzenia wykrywające i inicjujące alarm

Do tej grupy należą automatyczne czujki oraz ręczne ostrzegacze pożarowe. To one rozpoczynają cały proces, przekazując do centrali informację o wykrytym lub zauważonym zagrożeniu.

Czujka monitoruje określone zjawiska w sposób ciągły. ROP umożliwia natomiast zgłoszenie alarmu przez osobę znajdującą się w budynku.

Urządzenie sterujące

Centralnym elementem instalacji jest centrala SSP. Odbiera i interpretuje informacje, wskazuje miejsce zdarzenia, nadzoruje pracę urządzeń i realizuje zaprogramowane funkcje.

Bez odpowiednio dobranej i skonfigurowanej centrali poszczególne elementy nie tworzą spójnego systemu.

Urządzenia alarmujące

Sygnalizatory przekazują informację o zagrożeniu osobom znajdującym się w obiekcie. Mogą generować sygnał akustyczny, optyczny albo łączyć obie formy alarmowania.

Moduły wejść i wyjść

Moduły rozszerzają możliwości wymiany informacji pomiędzy SSP a innymi urządzeniami. Wejścia mogą służyć do monitorowania określonych stanów, a wyjścia do realizowania zaprogramowanych sterowań.

Linie dozorowe i infrastruktura

Urządzenia muszą być połączone w sposób zgodny z projektem. Znaczenie mają tutaj linie dozorowe, elementy separujące, zasilanie podstawowe i rezerwowe oraz pozostała infrastruktura potrzebna do utrzymania działania instalacji.

W określonych zastosowaniach wykorzystuje się również specjalistyczne elementy, takie jak separator linii Siemens FDCL221-Ex, związany z rozwiązaniami przeznaczonymi dla odpowiednich stref i konfiguracji. Jego zastosowanie wymaga każdorazowo weryfikacji dokumentacji technicznej i warunków konkretnego obiektu.

Jak SSP reaguje na pożar w budynku biurowym?

Wyobraźmy sobie, że w jednym z zamkniętych pomieszczeń biurowych pojawia się dym.

Czujka zamontowana na suficie rozpoznaje zjawisko i przesyła informację do centrali. System identyfikuje urządzenie oraz przypisaną mu lokalizację. Na panelu centrali pojawia się komunikat pozwalający obsłudze ustalić, którego obszaru dotyczy zdarzenie.

Następnie centrala realizuje zaprogramowaną procedurę. Zależnie od projektu może uruchomić sygnalizatory, przekazać sygnały do urządzeń współpracujących oraz zarejestrować przebieg zdarzenia.

Jeżeli dym jako pierwszy zauważy pracownik, może wcześniej nacisnąć ROP. Sygnał z ręcznego ostrzegacza również trafi do centrali i uruchomi reakcję przewidzianą dla tego rodzaju zgłoszenia.

Przykład pokazuje, że skuteczność SSP zależy od całego łańcucha:

detekcja lub ręczne zgłoszenie → transmisja sygnału → identyfikacja zdarzenia → reakcja centrali → alarmowanie i sterowanie.

Każde ogniwo musi działać prawidłowo. Sama obecność czujek nie zapewni bezpieczeństwa, jeżeli sygnał nie dotrze do centrali albo zaprogramowane działania nie zostaną poprawnie wykonane.

System adresowalny a lokalizacja zagrożenia

W systemie adresowalnym poszczególne urządzenia otrzymują identyfikatory umożliwiające centrali rozpoznanie źródła sygnału. Dzięki temu obsługa może otrzymać bardziej szczegółową informację niż samo wskazanie rozległej strefy.

Precyzyjna lokalizacja pomaga:

  • szybciej sprawdzić miejsce zdarzenia;
  • sprawniej rozpocząć działania zgodne z procedurami;
  • łatwiej identyfikować uszkodzone lub odłączone urządzenia;
  • usprawnić serwisowanie i przeglądy instalacji.

Adresowanie nie zastępuje jednak prawidłowego opisu urządzeń, dokumentacji powykonawczej ani właściwej konfiguracji centrali. Wszystkie te elementy powinny odpowiadać rzeczywistemu układowi obiektu.

Czy system sygnalizacji pożarowej automatycznie wzywa straż pożarną?

Nie każdy SSP automatycznie przekazuje alarm do Państwowej Straży Pożarnej. System może wykryć zagrożenie i uruchomić alarmowanie w obiekcie, ale sposób przesyłania informacji na zewnątrz zależy od zastosowanych rozwiązań, konfiguracji oraz organizacji transmisji alarmu.

Nie należy więc zakładać, że zamontowanie czujek i centrali jest równoznaczne z automatycznym powiadamianiem straży pożarnej. Zakres działania instalacji trzeba sprawdzić w projekcie, instrukcji bezpieczeństwa pożarowego i dokumentacji danego obiektu.

Co decyduje o skuteczności systemu sygnalizacji ppoż?

Nawet zaawansowane urządzenia nie będą działały prawidłowo bez właściwego projektu, konfiguracji i utrzymania. Na skuteczność instalacji wpływa kilka powiązanych obszarów.

Dobór czujek do warunków w pomieszczeniu

Rodzaj czujki powinien odpowiadać przewidywanemu rozwojowi pożaru i normalnym warunkom użytkowania przestrzeni. Niewłaściwy dobór może opóźniać detekcję albo zwiększać ryzyko niepożądanych alarmów.

Prawidłowe rozmieszczenie urządzeń

Lokalizacja czujek, ROP i sygnalizatorów nie może być przypadkowa. Powinna wynikać z projektu uwzględniającego geometrię pomieszczeń, sposób użytkowania obiektu oraz wymagania dotyczące bezpieczeństwa.

Poprawna konfiguracja centrali SSP

Centrala musi rozpoznawać podłączone urządzenia, właściwie prezentować ich lokalizację i realizować zaprogramowane zależności. Szczególnego znaczenia nabiera to w instalacjach współpracujących z innymi systemami budynkowymi.

Testy całego łańcucha działania

Sprawdzenie pojedynczej czujki nie potwierdza jeszcze poprawności wszystkich funkcji. Próby powinny obejmować cały przebieg sygnału: od zainicjowania alarmu przez reakcję centrali aż do uruchomienia odpowiednich sygnalizatorów i sterowań.

Regularne przeglądy i konserwacja

Warunki w budynku mogą się zmieniać. Przebudowa pomieszczeń, zmiana ich przeznaczenia, zasłonięcie urządzeń czy prace instalacyjne mogą wpływać na działanie SSP. Dlatego system wymaga regularnej kontroli oraz konserwacji wykonywanej przez kompetentne osoby.

Przygotowanie obsługi obiektu

Personel powinien wiedzieć, jak odczytać komunikaty centrali, gdzie szukać informacji o lokalizacji zdarzenia oraz jakie działania podjąć po otrzymaniu alarmu lub komunikatu o uszkodzeniu. Technologia wspiera bezpieczeństwo, ale nie zastępuje właściwych procedur.

Elementy Siemens Cerberus do budowy systemu SSP

Rozwiązania Siemens Cerberus pozwalają zestawić współpracujące elementy odpowiadające za kolejne etapy obsługi zdarzenia:

  • czujka optyczna OP360 wykrywa obecność dymu;
  • czujka wielokryterialna OH360 analizuje zjawiska związane z dymem i temperaturą;
  • czujka ciepła HI360 reaguje na kryteria temperaturowe;
  • ręczny ostrzegacz pożarowy FDM221 umożliwia zgłoszenie zagrożenia przez człowieka;
  • centrale FC361 i FC362 odbierają i przetwarzają informacje z systemu;
  • moduł wejść/wyjść FDCIO361 umożliwia realizowanie przewidzianych funkcji monitorowania i sterowania;
  • sygnalizatory FDS225-R i FDS227-RR informują użytkowników obiektu o alarmie.

Konkretny zestaw urządzeń zawsze powinien wynikać z projektu. Przed doborem elementów należy określić wielkość i przeznaczenie obiektu, przewidywane zagrożenia, liczbę chronionych przestrzeni oraz wymagany zakres sterowań.

Najczęściej zadawane pytania o działanie SSP

Jaką funkcję pełni centrala SSP?

Centrala odbiera i analizuje sygnały, wskazuje miejsce zdarzenia, nadzoruje stan instalacji oraz zarządza alarmowaniem i sterowaniami. Jest centralnym elementem całego systemu.

Czym różni się czujka od ręcznego ostrzegacza pożarowego?

Czujka automatycznie reaguje na określone zjawisko, takie jak dym lub wzrost temperatury. ROP pozwala natomiast ręcznie zgłosić zagrożenie zauważone przez człowieka.

Czy każda czujka wykrywa to samo?

Nie. Dostępne są między innymi czujki dymu, ciepła oraz urządzenia wielokryterialne. Typ czujki powinien być dobrany do rodzaju pomieszczenia, warunków środowiskowych i przewidywanego zagrożenia.

Co może uruchomić system sygnalizacji ppoż?

Alarm może zostać zainicjowany automatycznie przez czujkę lub ręcznie za pomocą ROP. System może również odbierać informacje z urządzeń podłączonych przez odpowiednie moduły wejściowe.

Czy system SSP wymaga przeglądów?

Tak. Regularne kontrole, próby i konserwacja są niezbędne, aby potwierdzić sprawność czujek, linii dozorowych, centrali, sygnalizatorów oraz realizowanych sterowań.

System SSP jako jeden współpracujący mechanizm

Skuteczny system sygnalizacji pożarowej nie jest jedynie zbiorem czujek rozmieszczonych w budynku. To uporządkowany mechanizm, w którym każde urządzenie pełni określoną funkcję, a centrala SSP łączy wszystkie elementy w jeden proces.

Czujki i ręczne ostrzegacze inicjują zdarzenie, centrala interpretuje informacje, sygnalizatory ostrzegają użytkowników, a moduły umożliwiają współpracę z pozostałymi instalacjami. Dopiero właściwy projekt, konfiguracja, uruchomienie i późniejsza konserwacja sprawiają, że cały układ może prawidłowo realizować swoje zadanie.

Jeżeli chcesz poznać techniczną strukturę instalacji oraz kolejne etapy jej wykonania, przeczytaj również nasz poradnik: „System Sygnalizacji Pożaru SSP – schemat, elementy i etapy wykonania”.

Potrzebujesz pomocy w doborze centrali, czujek albo pozostałych elementów systemu Siemens Cerberus? Skontaktuj się ze specjalistami Global-Poż. Pomożemy dopasować rozwiązania do wymagań projektowanej lub modernizowanej instalacji.